พระพุทธองค์ทรงวางกติกา กฎระเบียบ ของสงฆ์ เรียกว่า “สิกขาบท” ซึ่งเป็นวินัยสงฆ์ที่มาจากพระธรรมคำสอน นำมาบัญญัติและให้สงฆ์ได้ศึกษา แบ่งเป็นข้อ จึงเรียกว่า สิกขาบท เพื่อเป็นกฎข้อบังคับความประพฤติของสงฆ์ให้อยู่รวมกันอย่างเป็นสุข ซึ่งมีทั้งข้อห้ามและข้ออนุญาต แบ่งได้เป็น 2 อย่าง ได้แก่ พระบัญญัติ คือ ข้อศึกษาหรือข้อสิกขาบท ที่พระพุทธเจ้าทรงให้มีมาในพระปาฏิโมกข์ ส่วน อภิสมาจาร คือ มารยาทของสังคม ที่ไม่มีมาในพระปฏิโมกข์ ส่วนของผู้สละเรือนแล้ว เป็น อนาคาริยวินัย
